داود بن محمود القيصري

135

رسائل قيصرى ( حواشى آقا محمد رضا قمشه اى ) ( فارسى )

متحقق گرديده است كه از آن به حقيقة الحقائق تعبير نموده‌اند و حقيقت محمديه در قوس نزول نيز همين حقيقت است . اين تعيّن از جهتي به احديت ذاتية و از جهتي به « وتريت » و به اعتباري به « شفعيت » متصف است . اما وتريته ، فلأنه امتاز بنفس التعين عن اللاتعين الذي نسبته إلى العين كنسبة التعين سواء . چه آنكه عين و حقيقت متعين بتعين أول بحسب ذات - من حيث هي هي - نه متعين است و نه غير متعين ، بل كه تعين و عدم تعين از نسب ذاتي آن مىباشند و از جهت اضافه به اين دو نسبت داراى حالت متساوى است . - ليس أحدهما أولى من الآخر ، و مع كونها عينهما فهي مطلقة عن الجمع بينهما و الاطلاق عنهما تعين أول كه نسبت بمقام غيب الغيوب متعين و نسبت به تعينات ناشى از اين تعين احدى غير متعين است ، در مقام اتصاف به تعين قبول واسطه ننموده و بنفس ذات متعين بتعين احديست به نحوى كه در آن ظهور در بطون پنهان بطون در ظهور مخفى است بدون رجحان يا غلبهء ظهور بر بطون و بالعكس ، و چون به نفس تعين ممتاز از مقام غيب غير متعين است در مقام قبول تعين قبول واسطه نمىنمايد و در مقام اتصاف به احديت شافع نمىپذيرد و بىنياز از شفيع است ، چه آنكه خود داراى مرتبهء احديت جمع جميع تعيناتست و به وساطت أو تعيّنات ، عارض بر حقيقت وجود مىشوند ، و أسماء و صفات در مقام ظهور تفصيلي در صور أعيان از اين تعين متعين بالذات ( در مقام واحديت ) تجلى مىنمايند . بناء على ما حققناه ظهر وجه شفعيته و وتريته و فرديته ، صلى اللّه